چهار-629-پویندگی-1396/3/10 فضای باز می سازد ذهن باز در نظام بسته اگر باشد + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 19:28&nbsp توسط zartab |

سه-630-آمیختن-1396/3/11 بپوشان بباطل لباس کرمهمه تار و پودش دروغ و ستم نهان دار از مردمان حرف حقبیامیز حق را بباطل بهم!! #حسین_زرتاب + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 19:29 توسط zartab |

پنج-631-هفت-1396/3/12 در کنج قفس ذوق ترم خشک نشد هفت سال بسختی شد و پیمانه نشدبیهوده شده میله و شلاق و نقاب هنگام که ظالم شد و مظلوم نشد #حسین_زرتاب + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 19:31 توسط zartab |

چهار-632-چکاره!!-1396/3/13 من چکاره ام به فکر تو و دیگران به رأی ما چکاره در میان آمران و قاضیان و مفتیان!! #حسین_زرتاب + نوشته شده در یکشنبه چهاردهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 19:33 توسط zartab |

گره زده ایم به زندگانی امروز دیروز ناتوان خود را با دست های سرد بسته ایم چشمان نزدیک بین کم سو رابا لنز آرزو بر افق های مه گرفته فردا نفس می کشیم مرگ را ما مردگان تدریج تاریخ زندگی تحرک ولرم حیات مجسم در باور سیاه روزمرگی ""حسین زرتاب ""

باور ندارند شعورمان را کسانی که وام گرفته اند باورشان را ""حسین زرتاب ""

اربعین یعنی چهل اندر عزا در سلوک عشق آغاز جفا اربعین یعنی عزا بر زندگان زندگان مانده از حق حیات زندگان مردگان ""حسین زرتاب ""

تفت می دهند زیتون سبز را در تابه های داغ سرخ سبز فرا می رسد از آسمان گسترده ی سپید ابابیل مرگ آوار میشود سجیل درد و رنج بر فرق مردمان فرو می غلطد یک پرچم سفید با صدای شکستن شاخه ی درخت تیره می شود جهان در پیش چشم مشوش انسان ها ""حسین زرتاب ""

فرو می بلعد در پهنه ی جهان دهان طمع فقر سفره را ""حسین زرتاب ""

انبوه بی احساس انسان ها جمع همه تفریق حجم تهی ی فقر آماس فهم ذهن من در کدامین گفتمان هستم در اینک تاریخ ""حسین زرتاب ""

سخت است شاعری هر چند آسان در موسم عشق و امید و درد شعر سهلی ست ممتنع دشوار بی پایان نبود، اگر درد استقبال می کردیم مرگ را بی هیچ واهمه ""حسین زرتاب ""

حد زمان من بین من و فردای نسل تو مرز مکان "تو"جایی که "من" هستم کوتاه سقف بودن انسان تا ارتفاع نیلگون مرگ دنیای ما کوچکتر از آنچه همواره می گردیم در جستجوی آن!! ""حسین زرتاب ""

درد است شعر اینجا با این گسل های همه برزخ ایستاده، اوج قله ی امکان بی جا اینجا یک عده ی قلیل در ژرف اندوه فراموشی بیچاره و مضطر انبوه انسان ها بی قید، اندک مردم مطرحدر صحنه ی قدرت با حرف های پوچ و بی معنا تکرار های خالی از انجام یک انحراف کوچک آغاز پشت کبود میله ها بی نام انسان دانشخواه خود بنیاد سگ...

پاییز می شویم با برگ های زرد آواره زیر گام های عابر خسته کوتاه عمر ما چون برگ های خشک آرام می شویم در فصل سرمای زمستانه همراه سوز سرد در خواب می شویم با بستری پر از خس و خاشاک پنهان درون برف سر می کشیم هنگامه ی بهار در جان صد گیاه سبز می شویم در جنگل و هر بیشه و صحرا عطر می شویم از وحشی گل های کوهست...

باشی اگر تو همفکر و همرهم یکسان شود عزیز ژرفای زندگی تا ارتفاع دار ""حسین زرتاب ""

کهریزک غریب افتاده در بستر زخم های مشترک اینجا آنجا هر جا که زندگی است هرجا که آدمی است ظلم است مستتر رنج است دایمی همواره بوده است این زند و زا و مرگ گرم و کبود و سبز تا سرخی شفق های بی غروب تا آبی خدا ""حسین زرتاب ""

1-در امتداد خسته ی ایام عاشقت بودم دلشکسته من همرهم بودی غمگنانه تو زیباست پر غصه این زندگی نیش آلود پر نوش عسل اندودزهری شیرین کام ____________________ 2-در امتداد خسته ی ایام من، دلشکسته عاشقت بودم تو، غمگنانه همرهم بودی این زندگی پر غصه و زیباست پر نوش نیش آلود زهری عسل اندود شیرین کام ""حسین زرت...

دو-257-تا تو-1395/6/21 تا تو می خواند مرا راه بی پایان مسرور تکامل هستی از من تا تو بی انجام مجذوب ""حسین زرتاب""

چهار-258-جم دار-1395/6/21 برجام را در جام نوشانوشتحریمیان کاسب جم دار غارتگران ملک و آبادی سوداگران جان انسان ها بی جام محروم از شراب و نوش تلخ است این دمنوش زهر آلود ملت به فکر جامنوشی از بلور سبز ""حسین زرتاب ""

کوچکِ بی پنجره تاریک کف پوشِ نامربوط تختِ سیاه و آهنِ مغموم پتوی آلوده الوار سر ریزِ خون و لکه های سرخ یک فردِ مضطرب افرادِ منتظر کابلِ سیاه و پیچشِ بازو دردی فراترِ از کفِ پاها فریادِ توبه در فضای ترساقرارِ ناچاری ایمانِ اجباری ""حسین زرتاب ""