چهار - 145 - ویترین - 1398/11/4به توپ بستند ؛ مجلس ما را روزی بدست لیاخوفِ روسی روزی بدست چکمه و قزاق و سرنیزهروزی بدست عاملِ مردادِ رسوایی روزی بدست یک دو سه فرتوتِ بی مایه بدتر ولی ما راروزی بدست ملتِ خوابیده در گور ِ ندانستن دست ِ من و رای سفید ِ تو #حسین_زرتاب

دو - 146 - قضاوت - 1398/11/5 می چرخدسیب ِ سرخ ِ زندگیدر حجم ِ تبدار ِ زمان پاکان، گذشته ای دارند ناپاکان، آینده ای #حسین_زرتاب

147 - تصویر زندگی - 1398/11/5شعر می شود ؛سپید ،تصویرِ شادی و اندوه ِ زندگی در قاب ِ لحظه ها#حسین_زرتاب

131 - حوادث - 1398/10/22آتش زده ؛موشک ِ دروغ ،آبان ِ خسته را#حسین_زرتاب

132 - پرواز آخر - 1398/10/23سنجاق شدهلاله های واژگون ِ سرخ با غیبتِ ستارگان ِ شبدر قابِ آسمانِ نیلی وطن دلگیر باران استدانه میانِ حجم ِ انتظار ِ سبز #حسین_زرتاب

سه - 133 - امتناع ِ رأی - 1398/10/23پروانه بود ؛ رای کبود منپَر کشید و رفت روی لاله های سرخ خط ِپوتین ِ آشنا #حسین_زرتاب

پنج - 134 - تعارض - 1398/10/23دست تو شاخه زیتون خشاب اوخالی از فشنگ سرخ بود ؛ ذهنِ سردِ خیابانِ اعتراض حد فاصل سرباز و دانشجو#حسین_زرتاب

سه - 135 - رقاصکِ حجاب - 1398/10/25 دور می کند ؛ اندیشه متفاوتِ مراسر و صدای ِرقاصکِ حجاب

دو - 136- بی پناه - 1398/10/26چتر فراگیر در ،سجیل ِ عذاب کتاب هایی بود ؛که ،نبود ( نخواندیم )#حسین_زرتاب

سه - 137 - تداوم - 1398/10/26تک درختی که در او وسوسه رویش بود سوخت در آتش ِخاموش ِ کویر شعله اش اغوا کرد ؛قلبِ مجروح ِ مراباد خاکسترِ من را به هواخواهی اوبرد تا همینه ابر کبود بارش واژه ی سرخشعر شد در تن ِ تبدار ِ زمان جاری شهر ِ سکوت#حسین_زرتاب

دو - 138 - امید - 1398/10/28دنبال می کنم ؛نگاه ِ سبز تو را تا افقِ سرخفام ِ آسمانزنده می کند ؛ذهنیت ِ سرد ِ مرابهاران ِ آرزو#حسین_زرتاب

دو - 139 / جاوید - 1398/10/29زاده می شویم ؛ از گمنامی پنهانِ بطنِ خاکتا طلوع ِ سرخ ِ لاله هاپذیرا می شود ؛تکرارِ تاریکِ مرگ را ،خاموشی خوشخواب ِ سکوت جاودانه خواهد شد ؛در بستر ِ همواره جاری زمان ،کردار ِ نیک ِ ما #حسین_زرتاب

140 - بینام -1398/10/30 اگر من ریشه در خاکمکمی دستان من آزادمیان ِ گیسوان ِ بی شمار بادتو را من دوست می دارمعزیزِ جانِ جانِ منوطن، همواره بی سامان#حسین_زرتاب

سه - 21 - بود و نبود - 1398/1/22 خانه ها در هوسِ نور، کمی پاییز است شهر، نزدیک ترین فاصله تا بود و نبود پنجره در عطشِ عطرِ بهاران خاموش چاره ها ناچار است زلزله، پایه ایمان مرا سست نمودجنگ، سرخورده و م

دو - 22 - سکوت - 1398/1/22 بیتی می سازم عاشقانه و زیبا از مصراع ِ چشمانِ نگرانِ تو آنگاه گوش می سپارم سمفونی موزون ِ لبانِ سرخِ تو را غایبی عزیر ؛ همیشه، در حضورِ من، #حسین_زرتاب

دو - 23 - واقعی - 1398/1/23 همه از عشق حرف می زنند پیوسته و مدامبرای من واقعیت ِ زلالِ عشق تو هستی، یگانه و تنها#حسین_زرتاب

چهار - 24 - شاهد - 1398/1/23 زاده می شود همراه درد شعرِ سپیدِ من نیلی وشِ تبدارِ بی نشان بدوش می کشم کوله بار نوشته هایم را تا انتهای رنجِ ناپیدای سیزیف در کوچه های فقرِ ژولیده، خیابان های شلوغِ اعترا

دو - 25 - سد - 1398/1/23 راه ِ رفتن، روبروی من نبودبسته من بار سفر را بارها در بیابانِ پر از هیچ ِ تهی آخ کرکس ها، من و جان شما!! #حسین_زرتاب

شش - 26 - کاریزما - 1398/1/24 من گم میانِ سالیانِ چرخه و تکرار سایه سنگینِ سکوت، تکرارِ استبداد سقوطِ سیاه ِ سرد، تکرارِ هرج و مرج ای نازنین رفیقپاندول نبوده ایم در اشتباهِ طنابِ دار زیرِ تیغه های کُن

سه - 27 - پریش - 1398/1/24پنهان تر از یک سایه روی بام همسایه اینجا و آنجا در کنارِ خانه ارواحمی یابمت ای دوست، آشفته در منتهای شب، میان ِ ترسِ افسونگر می بوسمت با عشق، ناغافل #حسین_زرتاب