زرتاب
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
هفت - 148 - تالان - 1399/7/11
چشمه می جوشد و صد واژه مرا می خواند؛
در سکوت ِ شب ِ تار
جاری ذهن ِ گرفتار و کبود،
یک دو سه خط ِ سیاه
از شب ِ شعر ِ سپید
سایه ها در نَظر و دید شما لرزان است
شعر ها منطق ِ گمراهان است!!
پونه ها عطر ِ دل انگیز ِ کلام
واژگان سبز و پُر از موج ِ سپید
روح ِ ما در گرو ِ پویش ِ فردای محال
ماجرا پنهان است
حرف و اندیشه مرا در گذر ِ دوران است
در شب ِ حادثه از بیم ِ ستم،
ترس، آویزه ی هر جان ِ سکوت
فقر، دامن گستر
لحن ما نالان است
جامعه در جهت جهل و ستم ویران است
مشت می کوبد و آهن شده فولاد ِ سیاه
پنجره بسته و در قفل و ستاره در خواب
و صداها شده خاموش ِ لب رهگذران
سایه های شب و اندازه این پُرترِه ها،
بی نیاز ِ قفس است!!
غم من خاطره ی مُردن آن مردان است
شعر ِ ما در ستم باد ِ سیه، توفان است
عطر ِ پیچیده به پیچ و خم ِ کوه
با نسیمی پنهان
می کند مصرع ِ ما را خوشبو
چهره ی غمزده ی اهل ِ قلم شادان است
شعر ما با وزش ِ باد ِ چمان پیچان است
در خم ِ گردنه ها
جویباری کوچک
می کند همراهی
ریتم ِ اشعار ِ مرا
وزن ِ شعرم همگی بی سر و بی سامان است
سخنم در نظر مرغ ِ سحر، خوش خوان است!!
جان دهد پیرهن ِ شعر ِ مرا،
یک شقایق در باد
در تن ِ صخره ی سخت
فکر ما در وزش ِ باد ِ خزان رقصان است
عقل در راه خردورزی ما پرسان است
با گذاری خسته
در خم ِ کوه وکَمَر
به تکاپو شده ام با یاران
چشم در چشم ِ سحر تا قله
واژگان در وزش ِ سرد ِ وَزان ورزان است
شعر من زاده ی سنگستان است
گَوَن و خاربُن و کیواره
سخت می سازد و می آراید
ذهن ِ تبدار ِ مرا
مثل ِ تاجی خونرنگ
بر سر چوبه دار
ماهتاب ِ شب ما عریان است
شعر ما پشت ِ شب ِ جهل ِ شما پنهان است
وهم ِ گرگی موهوم
در دل ِ چاه ِ دروغ
می دهد آزارم
درد ما از نگه بی خبران درمان است
و خدا می داند
درد ِ بی درمان است
شده آویزه ذهنی مسموم
طعنه پیر و جوان
آرزو قاصدکی نرم و ظریف
در تن ِ توفان ها
و طمع، در عطش ِ عاطفه ها رقصان است
عقل ِ ما در پس ِ محراب شما زندان است
بازتاب ِ تپش ِ ماه در برکه ی آب،
در شبی افسونگر
خود شود شعر ِ سپید
ابر ِ جان، وسعت ِ اِغراق ِ مرا باران است
شعر ِ نو جاری کوهستان است
من در اینجا همه می آموزم
بی صدا، غرق ِ نگاه
از گُل و سنگ و شب و پونه و مهتاب و کتاب
بذر ِ ما با گذر ِ فصل ِ خزان اَفشان است
خاطراتم گذر از گردنه ی حیران است
می شود حرف من از صاعقه ها سبز و جوان
زیر آوار ِ شب و حجم ِ فرو هشته خاک
و من اینجا شده مسکوت ِ دل انگیز ِ نگاه
ابر ها گریان است
باغ ها محو خزان و خبر ِ تالان است
راه ِ خود می سازد؛
در مَسیر ِ مهتاب
شعر ِ تازه رس من
شمع در باد ِ سیه تاب ِ جهان تابان است
فکر ِ ما از غلط ِ قافیه ها ترسان است
#حسین_زرتاب
برچسب:
نویسنده: آرمان مقدم